مسجد جامع کبود ایروان

مسجد کبود ایروان تنها یادگار معماری باقی مانده از سده دوازدهم هجری قمری (قرن هجدهم میلادی) ایران در ارمنستان است و مجموعه‌ای زیبا و آکنده از هنر آن دوران به شمار می‌رود.

این مسجد توسط «حسینعلی خان ایروانی»، والی ایروان حدود سال ۱۱۷۹ هجری قمری، مطابق با سال‌های ۶۵-۱۷۶۴ بنا شده و بزرگترین مسجد شهر محسوب می‌شده است. علت نامگذاری آن را برخی شباهت ساختمان و ظاهر بنا به مسجد «کبود تبریز» و برخی دیگر کاشی‌های مینایی آبی رنگ آن می‌دانند.

مسجد کبود تنها یادگار معماری باقی مانده از سده دوازدهم هجری قمری ایران در ارمنستان می باشد و مجموعه‌ای زیبا و آکنده از هنر آن دوران شمار می‌رود که در مهمترین خیابان شهر ایروان «ماشتوتس» قرار گرفته است که همچنان و به مرور بر اهمیت و ارزش مادی و معنوی آن افزوده می‌شود.

 

در موزه «ماتناداران» که از مراکز مهم علمی ـ تحقیقاتی ارمنستان بوده و حاوی مخزن کتب دست‌نویس است، صفحاتی چند در مورد مسجد کبود وجود دارد که مبین قدمت و اهمیت آن است. همچنین کتب تاریخی مصور ایروان حاوی تصاویر متعددی از مسجد مذکور و سایر مساجد این شهرهستند که بیانگر همزیستی مسالمت‌آمیز ارامنه و مسلمانان و جاری بودن شور و نشاط فرهنگی و دینی در بین آنها است. بر اساس مدارک موجود در موزه‌ها و اسناد ملی ارمنستان، طی قرون متمادی در شهر ایروان حدود هفت و یا هشت مسجد و تعداد دیگری نیز بناهای اسلامی و مذهبی توسط مسلمانان احداث شده است که اکثر آنها به دلیل شرایط ناشی از تغییر و تحولات سیاسی و نظام‌های حاکم مورد بی‌توجهی و یا تخریب کامل قرار گرفته‌اند.

 

در مسجد سه محراب وجود دارد که بیانگر حضور پیروان مذاهب مختلف در شهر و نیایش مسالمت آمیز آن‌ها بر اساس آئین خود دارد.کتیبه‌های سنگی مسجد از اصفهان آورده شده و به زیبایی بر روی آنان خطاطی شده است. شیوه معماری مسجد صفوی – قاجاری است.

 

درباره مدیر

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

با ما تماس بگیرید !